Hymn o Jeziorze Rożnowskim

Pewnie mało kto o tym wie, ale jest taka pieśń pt. Jezioro Rożnowskie. Autorką piosenki jest wybitna Sądeczanka – Bronisława Szczpaniec. Właśnie tej postacie poświęcony jest ostatni projekt Stowarzyszenia Wczoraj Dziś Jutro. Efektem kilkumiesięcznej pracy jest śpiewnik z piosenkami Bronisławy Szczepaniec, zakładka internetowa na stronie stowarzyszenia a także wkrótce dostępna aplikacja na telefony komórkowe. Czytaj więcej na stronie Stowarzyszenia Wczoraj Dziś Jutro www.wczorajdzisjutro.pl.

Melodia hymnu o Jeziorze Rożnowskim.

Jezioro Rożnowskie
mel. A. Brzeska
sł. B. Szczepańcowa

1. Na modrej jeziora toni w krąg,
Srebrzyste księżyca blaski drżą,
Mrok tuli rozgwary lasów, łąk,
Gwiazd roje tysiące iskier ślą.
Cicho to plusk jeziora fal,
Cicho to księżyc rzucił ścieżkę w dal,
Cicho Zawiszy hasło niesie wiatr,
Cicho przez czasu dal do naszych watr.
Słowo Zawiszy.

2. Tak cicho, że słyszę, jak drży mgła,
Jak błyszczy w gałązkach rosy łza,
Jak płynie myśl nasza, hen do gwiazd,
Jak gaśnie złocistej iskry blask.
Marzeń zakwita cudny kwiat.
Lepszy budujmy w koło życia ład.
Zanim chór ptasząt zbudzi słońca świt,
W pieśni ożyje znów rycerski mit.
Słowo Zawiszy.

Kilka słów o Bronisławie Szczepaniec – Urodziła się 18.08.1903 roku w Nowym Sączu, w rodzinie kolejarskiej. W 1922 roku zdała egzamin dojrzałości w Miejskim Seminarium Żeńskim. W 1935 roku rozpoczęła studia z pedagogiki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Czas studiów przerwała II wojna światowa. Tytuł magistra Szczepańcówna uzyskała dopiero po jej zakończeniu w 1945 roku. Wojenną zawieruchę Szczapańcówna spędziła w Mszanie Dolnej pracując w Żeńskiej Siedmioklasowej Szkole Powszechnej. Jednocześnie prowadziła tajne nauczanie, była też łączniczką ZWZ i AK (pseudonim „Wrzos”). Po zakończeniu wojny powróciła do Nowego Sącza, gdzie spędziła resztę swojego życia. Pracowała najpierw Gimnazjum i Liceum im. Marii Konopnickiej, później, na skutek szykan ze strony władz PRL, w LO w Starym Sączu a później w Szkole Podstawowej nr 2.

Oprócz harcerskiej służby całym życiem była Szczepańcówna członkinią PTTK oraz ZNP. Jako humanistka żywo interesowała się kulturą, tradycją i folklorem. To właśnie te zamiłowania powodowały, że podczas harcerskich wędrówek pisała piosenki odzwierciedlające zarówno piękno Sądecczyzny jak i harcerskiego ducha. Ale nie tylko piosenki… jest też Szczepańcówna autorkę innych opracowań, m.in. „Almanachu regionalnej twórczości literackiej Sądecczyzny”, powieści dla młodzieży „Ozimina”, poematu „Śpiewają dunajcowe fale” i wielu innych. (na podstawie książki „Bronisława Szczepańcówna – Niechże lecą nasze pieśni”)

Tekst opracował Łukasz Hajduk.

Zobacz: Stowarzyszenie Wczoraj Dziś Jutro www.wczorajdzisjutro.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *